Um 22,000 ný tilfelli eru
greind í Bandaríkjunum árlega.
Tíðni sjúkdómsins féll mjög
frá 1930-1970 en hefur síðan verið stöðug.
Faraldsfræði:
Sjúkdómurinn er 1,7
sinnum tíðari í körlum en konum.
Tíðni eykst með aldri. Sjúkdómurinn
er 10 sinnum algengari í Japan en Bandaríkjunum.
Áhættuþættir:
Ljóst er að
fæðuefni s.s. salt og nítröt koma við sögu.
Sjúklingar í blóðflokki A eru
líklegri til að fá sjúkdóminn.
Sýking með magabólgubakteríunni Helicobacter
Pylori eykur líkur á bæði
kirtilfrumukrabbameini og eitlakrabbameini í maga.
Einkenni:
Kviðverkir, ógleði,
uppköst, lystarleysi og þyngdartap eru meðal einkenna.
Skimun:
Skiman er fyrir
sjúkdómnum í Japan, enda algengi hans mun
hærra þar en á vesturlöndum.
Meinafræði:
Algengast er kirtilkrabbamein
upprunnið frá kirtlum í
magaslímhúð. Eitlakrabbamein eru sjaldgæf sem
og sarkmein yfirleitt ættuð frá vöðvafrumun
í maga.
Stigun:
Sjúkdómurinn er
flokkaður í 4 stig eftir útbreiðslu.
Meðferð:
Að vanda er beitt skurð-,
geisla- og lyfjameðferð allt eftir útbreiðslu
sjúkdómsins og ástandi sjúklingsins.