Legbolskrabbamein (endometrial cancer) einkennist af illkynja vexti í slímhúð legbolsins. Þetta er algengasta tegund krabbameins í kynfærum kvenna.
Faraldsfræði:
95% tilfella eru í konum
eldri en 40 ára og einkum eftir tíðahvörf.
Áhættuþættir:
Hormónið estrogen hvetur
slímhúðarfrumur í legbol til skiptingar.
Aukið áreiti estrogens á þessar frumur eykur
líkur á krabbameinsmyndun. Hlutfall estrogens
í samanburði við önnur hormón lækkar
í meðgöngu. Því er tíðni
þessa krabbameins um tvöfalt hærri í konum
sem ekki hafa gengið með börn í samanburði
við þær sem hafa átt börn. Offita
er annar áhættuþáttur og tengdur myndun
estrógens í fituvef. Einnig hefur
sjúkdómurinn verið tengdur sykursýki og
háþrýstingi og fjölskyldusögu.
Tamoxifen er hormónalyf sem
er mjög gagnlegt í meðferð brjóstakrabbameins.
Hinsvegar eykur lyfið tíðni legbolskrabbameins.
Algengi sjúkdómsins í konum sem ekki taka
tamoxifen er metin um 0.2 tilfelli á hverjar 1000 konur.
Hinsvegar eykst tíðnin í hópi þeirra
kvenna sem taka tamoxifen í um 1,6 tilfelli á hverjar
1000 konur. Ábati kvenna með brjóstakrabbamein
eða mikla áhættu á að greinast með
brjóstakrabbamein af töku tamoxifens er margfalt meiri en
sú aukna áhætta af legbolskrabbameini sem fylgir
töku lyfsins. Til ad mynda minnkar tamoxifen líkur
á endurkomu brjóstakrabbameins í konum hafa
áður greinst með brjóstakrabbamein og fengið
viðeigandi meðferð úr 228 tilfellum í 124
tilfelli af hverjum 1000 konum sem taka ekki eða taka lyfið.
Konur sem hafa mikla áhættu á að greinast
með brjóstakrabbamein geta minnkað tíðni
þess með því að taka lyfið úr
40,5 tilfelli á hverjar 1000 konur í 23,5 tilfelli
á hverjar 1000 konur.
Skimun:
Ekki er mælt með
reglulegri skimun í einkennalausum konum.
Meinafræði:
Flest meinin eru af kirtilfrumuuppruna.
Stigun:
Sjúkdómurinn er
flokkaður í 4 stig allt eftir útbreiðslu og
vefjafræðilegri gerð æxlisins.
Meðferð:
Meðferð samanstendur af
skurð-, geisla- lyfja- og hormónameðferð.