Eggjastokkakrabbamein:

 

Árangur af meðferð á eggjastokkakrabbameini hefur batnað á undanförnum áratugum.  Um þriðjungur kvenna sem fengu sjúkdóminn á áttunda áratugnum læknuðust.  Nú hefur þetta hlutfall aukist í um 50%.

 

Faraldsfræði:

 

Tíðni eykst með hækkandi aldri.  Sjúklingar eru yfirleitt á aldrinum 50-75 ára.

 

Áhættuþættir:

 

Orsök eggjastokkakrabbameins er óþekkt.  Þó er ljóst að erfðir koma hér við sögu og genin BRCA1 og BRCA2 auka tíðni sjúkdómsins sem og brjóstakrabbameins.  Ófrjósemi og fáar meðgöngur auka tíðni.  Getnaðarvarnatöflur eru verndandi gegn sjúkdómnum.

 

Einkenni:

 

Þessi sjúkdómur veldur því miður yfirleitt ekki miklum einkennum fyrr en hann er orðinn töluvert útbreiddur.  Einkenni geta verið þrýstingur á endaþarm, aukin þvaglát, hægðatregða, þaninn kviður o.s.frv.

 

Skimun:

 

Ekki hefur enn tekist að þróa skimunaraðferðir sem koma að gagni í eggjastokkakrabbameini.

 

Meinafræði:

 

Flest þessara æxla eru af þekjufrumuuppruna.

 

Stigun:

 

Sjúkdómurinn er flokkaður í 4 stig eftir útbreiðslu.  Stig I er sjúkdómur sem er staðbundinn í eggjastokk.  Stig IV þýðir að fjarmeinvörp t.d. lifrar og lungnameinvörp eru til staðar.

 

Meðferð:

 

Hornsteinn meðferðar er skurðaðgerð.  Lyfjameðferð er mjög gagnleg, bæði í meðferð á útbreiddum sjúkdómi og einnig sem varnandi meðferð eftir að staðbundinn sjúkdómur hefur verið fjarlægður með skurðaðgerð.  Geislameðferð á stundum við.